KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2016/7161 E., 2017/2581 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mart 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma
- Hüküm
- TCK'nın 179/3-2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine; ancak;
1- Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasından “sanığın suçunu samimi ikrarı lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek, cezasından takdiren 1/6 oranında indirim” yapılması sırasında 5237 sayılı TCK' nın 62/1. maddesinin gösterilmemesi,
2-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının tespitine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle, TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,
3-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, taksit aralığının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının ikinci bendinin başına “TCK'nın 62/1.maddesi gereğince” ibaresinin yazılması, hükmün üçüncü bendindeki “TCK’nun 50/1-a maddesi yollaması ile” ibaresinden sonra gelmek üzere “sanık hakkında hükmedilen 2 ay 15 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2016/7161, K. 2017/2581, 30 Mart 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama