Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/7323 K.2016/12123

Suçtan zarar gören kurum : ... Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereğince, 26/11/2008 tarihli hükmün açıklanarak, sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'un 67, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, suçtan zarar gören kurum vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suçtan zarar gören ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan ...'nın CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında yapılan yargılama sonunda, Ceyhan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/11/2008 tarih, 2008/226-2008/44 sayılı ilamıyla, sanığın 02/06/2008 tarihinde işlediği sabit görülen haber verme yükümlülüğünü yerine getirmeme suçundan 2863 sayılı Kanunun 67/1 5237 sayılı TCK'nın 62. maddeleri gereğince 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 04/12/2008 tarihinde kesinleştiği ve kesinleşme tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresinin başladığı, daha sonra,

sanığın, 21/08/2009 tarihinde kasten yaralama suçunu işlediği sabit görülerek hakkında Kemer Sulh Ceza Mahkemesinin 30/07/2010 tarih, 2009/597-2010/481 sayılı ilamıyla mahkumiyet kararı verildiği ve anılan kararın 03/12/2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip, Kemer Sulh Ceza Mahkemesi tarafından denetim süresi içinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkındaki 26/11/2008 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının değerlendirilmesi için yapılan 03/01/2014 tarihli ihbar üzerine, Ceyhan 3. Asliye Ceza Mahkemesince, dosya yeniden ele alınıp, 07/01/2014 tarihli tensip zaptı ile duruşma açılarak,

11/03/2014 tarihinde de karar verildiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde, Sağkaya Jandarma Karakol Komutanlığı'na yapılan ihbarda, Gümürdülü köyünde ikamet etmekte olan sanığın ev ve eklentilerinde kenevir bulunduğunun bildirilmesi üzerine Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilen izne istinaden, sanığın evinde yapılan aramada, elbise dolabı çekmecesinde 16 adet kültür varlığı olabileceği değerlendirilen çeşitli objeler ele geçirildiği, bu parçalar üzerinde, müze müdürlüğü uzmanları tarafından yapılan inceleme sonucunda düzenlenen raporda, tümünün, 2863 sayılı kanun kapsamında tasnif ve tescile tabi olduğunun belirtildiği, görülmekle;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ve sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dava konusu varlıklar üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, hali hazır durumları itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan, yani 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olup olmadığı hususu tespit edilerek,

kültür varlığı vasfında olduklarının anlaşılması halinde ise sanığın dosya kapsamında mevcut savunmasında, kolluk görevlileri tarafından evinde yapılan arama sonucunda bulunan suça konu objelerin babasından kaldığına ilişkin savunmasının aksine herhangi bir delil bulunmaması karşısında, atılı eylemin 2863 sayılı Kanun'un 70. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeksizin, aynı Kanun'un 67/1. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,