Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/74 K.2016/5580

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Maddi tazminata ilişkin hüküm açıkça onanmadıkça kesinleşmiş sayılamayacağı gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılama sonunda maddi tazminat konusunda karar verilmemiş ise de, bu hususun mahallinde hüküm altına alınması mümkün görülmüştür, Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekili ve davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dairemizin 17.01.2013 tarih, 2012/27727 esas, 2013/1440 karar ve 21.05.2014 tarih, 2014/7105 esas, 2014/12267 karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere, davacı lehine hükmedilen manevi tazminat miktarları günümüz koşullarına göre, kabul edilebilir makul miktarlar olarak gözükmekte ise de, hükmolunan tazminat tutarlarına davacının tutuklandığı 07.01.1994 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz miktarı eklendiğinde hükmün kesinleşmesi ile birlikte davacıya ödenecek manevi tazminat tutarının mahkemece belirlenen miktarın yaklaşık olarak 6.7 katına tekabül edeceği,

bu kapsamda (temyize konu son hükümde) davacı lehine hükmolunan 25.000 TL manevi tazminatın belirtilen faiz ile birlikte güncel olarak 167.500 TL’ye tekabul ettiği buna karşın dairemizin istikrar kazanmış uygulamalarına göre, yasal faizi de eklenmiş halde aylık ortalama ‘’1.500 TL ile 2.000 TL’’ arasında hükmolunan manevi tazminat miktarlarının olay ve davacının özelliklerinde ayırdedici ve farklı değerlendirmeyi gerektiren bir hususun bulunmaması halinde makul kabul edildiği gözetildiğinde, davacı lehine hükmolunan manevi tazminat tutarının dairemiz içtihatlarına göre,

aylık bazda belirlenen miktarları çok aştığının anlaşılması karşısında mahkemece davacının belirtilen faiz katsayısı ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınarak, davacı lehine hak ve nasafet ilkeleri ile dairemizin istikrar kazanmış uygulamalarına uygun makul bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, isabetsiz değerlendirme ile belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda fazla manevi tazminata hükmolunması,