Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/7490 K.2018/6344

Sanık ... hakkında hakkında TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'in beraatine, diğer sanık ...'in ise mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılanlar vekili ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: (I)Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz talebinin incelemesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin sanığın kusurlu olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde geceleyin şehir içinde aydınlatması bulunan çift yönlü şerit çizgisi bulunmayan yolda ticari taksiyle seyreden sanık ...'in seyrine göre sağından soluna doğru karşıya geçmek üzere yolun ilk yarısını geçmiş ve yol ortasında bulunan yayayı farketmeyerek aracının sol dikiz aynası ile yayanın sol yanından çarparak yayanın sendeleyerek karşı yönden gelen aracın geliş güzergahına girmesiyle karşı yönden gelen Opel Corsa marka... rakam grubu tespit edilemeyen bir aracın çarpmasına ve üzerinden geçmesine maruz kalarak vefat ettiği olayda,

sanık ...'in çalıştığı şirkete ait olan aynı özelliklerdeki ... plakalı aracıyla kazaya karıştığının ancak İstanbul Adli Tıp Kurumu raporuna göre meydana gelen kazada kusuru bulunmadığının tespit edilmesi sebebiyle CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmiş ise de; sanığın aracına yönelik kazadan dört gün sonra yapılan tespitte herhangi bir iz, emare veya hasar bulunmadığının anlaşılması ve sanığın kazaya karışmadığına yönelik savunması karşısında, sanığın söz konusu kazaya karıştığına dair her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediğinden,

sanık hakkında verilen beraat hükmünün CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının A1. fıkrasındaki “sanığın kusuru bulunmadığı anlaşıldığından CMK'nın 223/2-c” ibaresinin“ sanığın suça konu kazaya karıştığına ve dolayısıyla atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden CMK'nın 223/2-e” şeklinde değiştirilmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

(II)Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümüne yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin kusur durumuna ve cezanın ertelenmemesi gerektiğine, sanık müdafiinin ise sanığın atılı suçu işlemediğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında temel ceza belirlenirken, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f-g) bentlerinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saik”, “kastının ağırlığı” ile “suçta kullanılan araç” gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,