KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2016/7513 E., 2018/3294 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mart 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/1, 62, 51/1-3-6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın olay tarihinde yönetimindeki araç ile Büyükçekmece adliyesi önünde adliyeye çıkarılan ... isimli şahsı kaçırmaya çalıştığı, kolluk güçlerince önü kesilerek durdurulduğunda geri geri ters istikamette arabasını kullandığı, araçla kaçtığı sırada müşteki ...’e ait araca çarparak zarar verdiği olayda, duruşma gününün ve gerekçeli kararın karakol aşamasında sanıktan şikayetçi olduğunu beyan eden müşteki ...’a tebliğ edilmediği, dolayısıyla sanık hakkında kurulan beraat hükmünün kesinleştirmesinin usulüne uygun olmadığı anlaşılmakta ise de, belirtilen eksikliğin mahallinde giderilmesi mümkün görülmüştür.
20/01/2015 tarihli duruşma tutanaklarının ilk sayfasında hakim imzası yok ise de; ilk sayfanın zabıt katibi, diğer sayfalarında hakim ve zabıt katibi tarafından imzalandığının anlaşılması karşısında, bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2016/7513, K. 2018/3294, 22 Mart 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama