KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2016/7552 E., 2016/12320 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Ekim 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Karar Metni
364 kelime·2 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Mahkemenin, dosyanın esası hakkında karar verdikten sonra, tavzih işlemi ile sanık aleyhine katılan lehine vekalet ücretine hükmetmesi şeklindeki işlemi hukuki değerden yoksun olduğu ve iddianamede sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesi talep edilmediği anlaşılmakla, tebliğnamede bu hususlarda bozma öneren (1). ve (4). nolu görüşlere iştirak edilmemiştir.
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılan vekilinin sair hususlara yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddelerinin eksik gösterilmesi,
2-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, tayin olunan adli para cezasına ilişkin taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarı yerine, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilebileceğine karar verilmesi;
3-Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine vekalet ücretine hükmolunması gerekirken sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının (3). paragrafında yer alan “50/1-a” ibaresinden önce gelmek üzere “50/4 ve” ibaresinin eklenmesi.
(4). paragrafın başına “TCK'nın 52/4. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi, yine dördüncü paragraftan “geriye kalan tümünün birden alınması gerektiğine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilebileceğine,” ibaresinin çıkarılarak yerine “geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa İHTARINA” ibaresinin yazılması.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2016/7552, K. 2016/12320, 31 Ekim 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama