KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2016/7568 E., 2017/2917 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
- Hüküm
- TCK'nın 179/3-2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın cezanın ertelenmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanık hakkında tayin edilen hapis cezası adli para cezasına çevrilirken esas alınan tam gün sayısının belirlenmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,
2) Hükmün beşinci bendinde, sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarı yerine “taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine” şeklinde infazı kısıtlar biçimde karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının dördüncü paragrafından “52/2 maddesi” ibaresi çıkarılarak yerine “52/3-2. maddesi” ibaresinin yazılması ve hükmün beşinci bendindeki, “10 eşit taksit halinde ödenmesine” ibaresinden sonra gelen kısmın hükümden çıkarılarak yerine “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2016/7568, K. 2017/2917, 10 Nisan 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama