Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/7604 K.2016/12983

2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'na aykırılık suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun'un 65/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Vize Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/09/2015 tarihli ve 2015/89 Esas, 2015/249 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12/11/2015 tarihli ve 2015/1173 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre; sanığın 1. derece sit alanı içinde fiziki müdahalede bulunarak zemine parke taşı döşeyip, üzerine konteynır koymak sureti ile lokanta işlettiği cihetle, her ne kadar bilirkişi raporları doğrultusunda, söz konusu parke taşları ve konteynırın kaldırılması durumunda kalıcı bir zarar oluşmayacağı ve buna göre somut bir maddi zarar bulunmadığı gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve itiraz da reddedilmiş ise de, Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 19/06/2014 tarihli ve 2014/4171 Esas, 2014/15210 Karar sayılı ilamında ve benzer mahiyetteki diğer ilamlarda belirtildiği üzere,

somut olayda suça konu yapının mevcut hali ile durduğu ve herhangi bir eski hale getirme fiili yapılmaması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/6-c maddesinde aranan “suçtan önceki hale getirme” koşulunun gerçekleşmediği anlaşılmakla, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı'nın 13/04/2016 gün ve 94660652-105-39-15206-2015-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04/05/2016 gün ve 2016/161435 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;