Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/7662 K.2017/3802

TCK'nın 184/1, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık ve imar kirliliğine neden olma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) İmar Kirliliğine neden olma suçundan sanığın mahkumiyetine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

İmar kirliliğine neden olmak suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin İstanbul 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/04/2913 tarihli, 2012/194 Esas, 2013/195 Karar sayılı ilk hükmünün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 08/12/2014 tarihli ilamı ile sanık müdafinin temyiz talebi süresinde olmadığından temyiz isteminin reddedildiği ve bu sucça yönelik kurulan hükmün kesinleştiği, mahkemece yeniden yapılan yargılama sonunda, imar kirliliğine neden olmak suçundan verilen mahkumiyet kararının yok hükmünde olduğu, bu itibarla, yok hükmünde olan 31/03/2016 tarihli karara yönelik temyizin konusu bulunmadığından, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2) 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede: