Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/7922 K.2018/8095

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle yaralama suçundan Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 02/11/2010 tarih ve 2010/237 E. 2010/863 K. sayılı, 03/01/2011 tarihinde kesinleşmiş bulunan ilamı ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip, 5 yıl denetim süresi belirlenen sanığın denetim süresi içinde 29/08/2014 tarihinde işlediği basit yaralama suçu nedeniyle Kütahya 2 . Asliye Ceza Mahkemesi’nin 13/01/2015 tarih ve 2014/702 E. 2015/9 K. sayılı ilamı ile mahkumiyetine karar verildiği ve bu hükmün 13/01/2015 tarihinde kesinleştiği, ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/02/2015 tarihli ve 2015/69 Esas, 2015/84 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken; sanığın asli kusurlu olarak,

bir kişinin nitelikli, bir kişinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği somut olayda, taksirinin yoğunluğu ve meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan bir miktar uzaklaşılarak ceza tayini yerine, alt sınırdan eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.