Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/802 K.2016/4873

Haberleşmenin gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hükmün katılan ve şikayetçi tarafından temyiz edilmesi üzerine, şikayetçinin temyiz isteminin reddine, katılanın temyiz istemine dayalı olarak yapılan inceleme sonunda beraat hükmünün onanmasına dair Dairemizin 11.11.2015 gün ve 2015/2804 esas, 2015/17576 sayılı kararına, onama kararı ile sınırlı olarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz edilmekle,

02.07.2012 gün ve 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesine eklenen (2) ve (3). fıkra hükümleri uyarınca itiraz konusu değerlendirilip, önceki kararda değişiklik yapılmasını gerektiren herhangi bir nedenin bulunmadığı, konunun Yargıtay Ceza Genel Kurulunca sonuca bağlanmasının daha uygun olacağı anlaşıldığından, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2016 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın, aralarındaki boşanma davası devam eden ve ayrı yaşadıkları kocası katılana ait facebook hesabının daha önceden bildiği şifresini kullanarak, katılanın facebook hesabına girip, katılanın annesi ile arasındaki yazışmaları önce kendi elektronik posta adresine aktarıp, sonrada gıyabında yapılan yazışmalardan haberder olduğunu bildirmek için, katılanın elektronik posta adresine gönderdiği olayda;

Sanığın, resmen kocası da olsa katılana ait facebook hesabına girerek, katılanın annesiyle yaptığı yazışmaları okuması ve almasının TCK'nın 132. maddesinin birinci fıkrasındaki suçu oluşturduğunu ve yerel mahkemenin beraat kararının bozulması gerektiğini düşündüğümden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının haklı nedenlere dayanan itirazının kabulü yerine, yazılı şekilde reddine ve dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine dair çoğunluğun kararına katılmıyorum.