KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2016/8057 E., 2017/3895 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mayıs 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokmak
- Hüküm
- TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle, TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,
2-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi akabinde taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ihtarı yapılması gerekirken, infazı kısıtlar biçimde ''tahsiline'' karar verilmesi;
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlar aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3.paragrafının hükümden çıkarılarak yerine, “Sanığa hükmedilen 3 ay 10 gün hapis cezasının suçun işlenmesindeki özellikler, sanığın ekonomik ve sosyal durumu, sanığın eyleminden duyduğu pişmanlık göz önünde bulundurularak TCK'nun 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine.
TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 100 tam gün olarak belirlenmesine.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2016/8057, K. 2017/3895, 11 Mayıs 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama