Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/8275 K.2016/12850

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından duruşma talebi olmaksızın, sanık müdafii tarafından duruşma istekli olarak temyiz edilmekle, 04.11.2016 tarihinde yapılan duruşmada hazır bulunan, sanık müdafinin sanığa çok fazla ceza tayin edildiğine, tahliye kararı verilmesi gerektiğine ilişkin sözlü açıklamaları üzerine dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur oranına, tahliye kararı verilmesi gerektiğine, katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Olay tarihinde gündüz vakti, yerleşim yeri dışında, 7 metre genişliğinde tek yönlü, bölünmüş, asfalt kaplama, devlet yolunda saat 15:45 sıralarında sanık ..., idaresindeki çekici ve bu çekiciye bağlı yarı römork ile sağ şeritte seyri sırasında kendisiyle aynı istikamette önünde seyreden ve trafik yoğunluğu nedeniyle yavaşlayan ölen sürücü idaresindeki otomobile arkadan çarptığı ve ölenin otomobilinin önünde seyreden tanık ... idaresindeki çekici ve bu çekiciye bağlı yarı römorka çarptığı, sanığın ve tanığın idaresindeki çekicilerin arasına sıkışan otomobil sürücüsü ... ve aracındaki yolcu...’ın öldüğü olayda;

trafik bilirkişi raporları ve Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi’nin raporu ile tam kusurlu olduğu belirlenen sanık hakkında iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında azami hadden ceza tayin edilmesi,

2-Sanığın adli sicil kaydında bulunan ...2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.12.2009 tarihli, 2009/9 - 2009/693 sayılı, 16.05.2012 tarihinde kesinleşen, 16.05.2013 tarihinde infaz edilen TCK'nın 89/4, 51. maddeleri gereğince hükmedilen erteli 1 yıl hapis cezası mahkumiyetine ilişkin ilamın tekerrüre esas olması itibarıyla TCK'nın 58/6. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup; mesleğinin şoförlük olduğunu beyan eden ve bu suretle geçimini sağlayan sanık hakkında en üst hadden 3 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

4-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç" ve “suçun işlenmesinde kullanılan araç” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; 17.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ

17.11.2016 tarihinde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...huzurunda, duruşmada hazır bulunan sanık ... müdafii Av.... 'ın yüzüne karşı, katılanlar vekilinin yokluğunda 18.11.2016 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.