Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/8324 K.2018/5817

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre, taksirle yaralama suçunun zarar suçu, TCK'nın 179/3. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun tehlike suçu olması, her iki suçun birlikte işlendiği hallerde, sanığın hangi suç nedeniyle cezalandırılacağı belirlenirken, anılan suçlar için kanunda öngörülen cezaların ağırlığının değil, zarar suçu-tehlike suçu olmaları kriterinin esas alınması gerektiği, buna göre, sanığın taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasının mümkün olduğu durumlarda sadece taksirle yaralama suçundan cezalandırılması, kovuşturma şartı olan şikayetin gerçekleşmemesi,

şikayetten vazgeçme veya uzlaşma nedeniyle taksirle yaralama suçundan cezalandırmanın mümkün olmadığı durumlarda ise sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan cezalandırılması gerektiğinin kabul edilmesi karşısında, somut olayda sanığın 104 promil alkollü olarak geceleyin şehir içinde çift yönlü yolda sağ şeritte sevk ettiği aracın direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun sol tarafından bulunan benzinliğin fiyat tabelasına çarparak araçta yolcu olarak bulunan mağdurun kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet veren sanığın bilinçli taksirle yaralama eyleminin CMK'nın 253/1-b-2. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olduğu,

mağdurun uzlaşmak istediğini beyan etmesine rağmen, 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri uyarınca sanık ve mağdura koşulları ve sonuçları açıklanıp bildirilmeden, uzlaşma hükümleri uygulanmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,