Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/860 K.2018/1238

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ...'ın beraatine ilişkin hükmün incelenmesinde;

Sanığın aşamalardaki benzer savunmalarında, olay günü, diğer sanık ...'in isteği üzerine suça konu tarlada yevmiyeci olarak çalıştığını beyan etmesi, sanık ...'nin de belirtilen savunmayı doğrulayarak, işçi olarak tuttuğu sanık ...'in kendisine yardım ettiğini söylemesi karşısında, atılı suçun manevi unsurunun sanık ... yönünden oluşmadığı değerlendirilerek, adı geçen sanığın beraatine hükmedilmesinde netice itibariyle isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken beraatine hükmedildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ...'ın beraatine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ...'in beraatine ilişkin hükmün incelenmesine gelince;

a- Sanığın, Konya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 01/07/1992 tarih, 1368 sayılı ve Eskişehir Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 21/03/2008 tarih, 2613 sayılı kararları ile tescilli Akşehir Gölü 1. derece doğal sit alanı içerisindeki taşınmazı, traktör ve traktöre bağlı “kazayağı” olarak tabir edilen tarım aracı ile sürerek alana izinsiz fiziki müdahalede bulunduğunun kolluk kuvvetlerince düzenlenen 05/05/2013 tarihli tutanak ile tespit edildiği, bahse konu tutanağa dayanılarak sanık hakkında 12/09/2013 tarihli iddianame ile dava açıldığı,

iddianamenin kabul edilip kovuşturma aşamasının başladığı 16/09/2013 tarihinden sonra bu kez 24/10/2013 tarihinde aynı taşınmazın yine traktör ve traktöre bağlı “kazayağı” olarak tabir edilen tarım aracı ile sanık tarafından sürüldüğünün belirlendiği, sözü edilen tutanağa dayanılarak da sanık hakkında 22/11/2013 tarihli iddianame ile dava açıldığı, 01/04/2014 tarihli karar ile her iki davanın birleştirildiği;

Her ne kadar dosya kapsamında Akşehir Gölü 1. derece doğal sit tescilinin mahallinde duyurulduğuna ilişkin bilgi - belge mevcut değil ise de, sanığın yine sit alanı içerisindeki başka bir taşınmaz üzerinde daha önce gerçekleştirdiği fiziki müdahalenin Dairemizin 2015/16356 Esas sayılı dosyasının konusunu oluşturduğu, kaldı ki, kolluk kuvvetlerince 05/05/2013 tarihinde işlem yapılıp, 1. derece doğal sit alanına toprağı sürmek suretiyle fiziki müdahalede bulunmanın 2863 sayılı Kanuna göre yasak olduğu kendisine bildirildiği halde sanık tarafından aynı eylemin tekrarlandığı, bu nedenle, sanığın bölgenin niteliğini bilerek hareket ettiğinde ve sanık yönünden atılı suçun manevi unsurunun oluştuğunda tereddüt bulunmadığı anlaşılmakla;

Olay yerinde keşif yapılarak, üzerinde müdahale gerçekleştirilen taşınmazın ya da taşınmazların tespit edilmesi, 05/05/2013 ve 24/10/2013 tarihli tutanaklarda açıklanan müdahalelerin aynı taşınmaz üzerinde yapılıp yapılmadığının, sanığın eylemleri nedeniyle 1. derece doğal sit alanının zarar görüp görmediğinin, bitki örtüsünde tahribat ve ekolojik dengede bozulma olup olmadığının tereddütsüz şekilde belirlenmesi, sonucuna göre zararın varlığı halinde, “tescil edilen sit alanının zarar görmesine kasten sebebiyet verme” suçundan;

zararın yokluğu halinde ise, “izinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulunma” suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi, sanık tarafından aralarında hukuki kesinti bulunan iki eylem gerçekleştirildiğinin de dikkate alınması gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ve “2863 sayılı Yasada 6498 sayılı Yasa ile değişik şekli sonrası yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu” şeklindeki isabetsiz gerekçe ile beraat hükmü tesisi kanuna aykırı,