Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/907 K.2017/3968

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5271 sayılı CMK'nın 141 ve devamı maddelerinde koruma tedbirleri nedeni ile tazminat davasının açılma koşulları ve süresi düzenlenmiş olup, anılan kanunun 142/1. maddesinde karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde bulunulabileceğinin hüküm altına alındığı,

tazminat talebinin dayanağı olan Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/12/2013 tarih, 2010/143-2013/515 sayılı hükmünün davacı (sanık) yönünden temyiz edilmeden 03/01/2014 tarihinde kesinleştiği, hüküm içeriğinde CMK'nın 141/2. ve 232/6. maddelerinde belirtildiği şekilde ayrıntılı olarak tazminat hakkının bulunduğu, başvuru merci ve süresi hatırlatılmakla birlikte, kesinleşme şerhli kararın bizzat davacıya tebliğ edilmediği,

genel vekaletnamesi bulunsa dahi görevlendirilen vekile yapılan tebligatın veya bu şahıs tarafından başka bir şekilde hükmün kesinleştiğinin öğrenilmesinin hak düşürücü sürenin işlemesine neden olmayacağı, bu kapsamda, hükmün kesinleşme tarihi olan 03/01/2014 tarihinden itibaren CMK'nın 142/1. maddesinde öngörülen 1 yıllık süre içinde tazminat davasının açıldığı gözetilerek yargılamaya devamla esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,