KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2016/9104 E., 2017/6703 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Eylül 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma
- Hüküm
- CMK 231/11. Maddesi yollamasıyla TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan İstanbul Anadolu (kapatılan) 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 04/03/2014 tarih ve 2013/539 E. 2014/156 K. sayılı, 02/04/2014 tarihinde kesinleşmiş bulunan ilamı ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip, 5 yıl denetim süresi belirlenen sanığın denetim süresi içinde 03/06/2014 tarihinde işlediği kasten yaralama suçu nedeniyle İstanbul Anadolu 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/12/2014 tarih ve 2014/366 E. 2014/559 K. sayılı ilamı ile mahkumiyetine karar verildiği ve bu hükmün 17/12/2014 tarihinde kesinleştiği,
bunun üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair dosya kendisine devredilen İstanbul Anadolu 45. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/02/2016 tarihli ve 2016/73 Esas, 2016/77 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlediği ihbarı üzerine yeniden yapılan yargılamada, sanığa usulüne uygun çağrı kağıdı çıkarılıp, hükmün açıklanmasını gerektiren koşulların oluşup oluşmadığının duruşma açılarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, CMK'nın 231/11. maddesine aykırı olarak yazılı şekilde evrak üzerinden duruşma açılmadan karar verilmesi suretiyle sanığın savunma hakkının ihlal edilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2016/9104, K. 2017/6703, 26 Eylül 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama