Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/913 K.2017/7591

Taksirle yaralama suçundan sanıkların ayrı ayrı mahkumiyetine hüküm, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Sanıklar ... ve ...'nın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklara 26/10/2015 tarihinde tebliğ edilen hükmün, sanıklar tarafından 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 13/10/2015 tarihinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz istemlerinin isteme uygun olarak ayrı ayrı REDDİNE,

2)Sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Katılan ...'in, .... Şti'nin ... ilçesindeki TOKİ inşaatında duvar ustası olarak çalıştığı, olay günü duvar örme işi ile uğraşırken toprağın kayması neticesinde 6-7 metre yükseklikten düşerek hayati fonksiyonlarını (2.) dereceden etkileyecek şekilde yaralandığı olayda; hükme esas alınan 12/08/2015 tarihli bilirkişi raporunda sanıkların meydana gelen neticeden ayrı ayrı sorumlu olduklarının belirtildiği ancak bu sorumluluklarına esas teşkil edecek şekilde, iş kazası olarak nitelenen olaydaki hukuki statülerinin ayrı ayrı tespit edilmemiş olduğu, aynı raporda asli kusurlu olduğu tespit edilen .... Şti. İsimli tüzel kişiliğin yetkilisinin kim olduğunun gösterilmemiş olduğu göz önünde bulundurularak, eksik inceleme ile sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi,