Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/931 K.2016/5752

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, saat 16:50 sıralarında, sanık idaresindeki otomobil ile meskun mahal dışında, gündüz vakti, bölünmüş tek yönlü Devlet yolunu takiben Kulu istikametinden Konya istikametine seyri sırasında, aracının direksiyon hakimiyetini kaybedip sağa savrularak, aynı istikamete ve sağ şeritte seyretmekte olan sürücü ...'un kullandığı otomobile sol yan kesiminden aracının sağ ön köşe kesimi ile çarpması sonucu, İbrahim'in öldüğü,

aracındaki 1 kişinin ağır kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda, sanığın tam kusurlu olduğu anlaşılmakla, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş şekli, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları da nazara alınmak suretiyle, asgari hadden daha fazla uzaklaşarak ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafilerinin eksik incelemeye ve paraya çevirmeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; Kendilerini aynı vekille temsil ettiren ölen ... mirasçılarının ve mağdur katılan ...'ın lehlerine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden tüm katılanlar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının vekalet ücretiyle ilgili bendinin “katılanlar kendilerini vekille temsil ettirdiğinden,