Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/9495 K.2017/603

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3, 62 ve 50/1-a. maddeleri uyarınca 500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Antalya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 02/07/2014 tarihli ve 2014/338 esas, 2014/774 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 18/06/2015 tarihli ve 2015/1808-27252 sayılı ilamı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 19.02.2008 gün ve 346-25 sayılı kararındaki "...Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet kararı olmadığı gibi, davayı esastan sonuçlandıran bir hüküm değildir." şeklindeki açıklamalar karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin sanık lehine kazanılmış hak teşkil etmeyeceği, ayrıca olağanüstü ve istisnaî kanun yolu olan kanun yararına bozmanın aleyhe tesir etmeme ve sonuca etkili bir durum meydana getirmeme yasağının da uygulama alanı bulamayacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına ve 18/03/2014 tarihli adli sicil kaydına göre, Antalya 1. Sulh Ceza Mahkemesince sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunduğu değerlendirilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de.

5560 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/6-a maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması gerektiği, ancak sanığın Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin 22/07/2007 tarihli ve 2006/159 esas, 2007/55 sayılı ilamı ile kasıtlı bir suçtan mahkûm olması karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle,

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 07.06.2016 gün ve 94660652-105-07-1413-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrakı tevdi kılınmakla;