Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/9641 K.2018/7309

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, 20.06.2014 olan suçun işlendiği tarihin 21.06.2014 şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı kabul edilmiştir.

CMK'nın 148/4. maddesi uyarınca sanık tarafından mahkeme huzurunda doğrulanmayan 21.06.2014 tarihli müdafiisiz tutanak dışında, atılı suçun bilinçli taksirle işlendiğine dair delil bulunmadığından tebliğnamedeki TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanmasına yönelik (1) numaralı bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin cezanın alt sınırından uzaklaşma gerekçesinin ve cezanın paraya çevrilmemesi gerekçelerinin hukuka uygun olmadığına, katılanlar vekilinin ceza miktarına, bilinçli taksir koşullarının oluştuğuna, her bir katılan için ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Ölen ...’in mirasçıları ..., ’in kendilerini aynı vekille ile temsil ettirdikleri anlaşıldığından lehlerine tek bir vekalet ücretine hükmedilmesinde isabetsizlik olmadığı, ölen ...’nın mirasçıları ..., ve ...’ın ise kendilerini aynı vekil ile temsil ettirdikleri gözetilmeksizin lehlerine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi,