KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2016/9658 E., 2017/7014 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Ekim 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
- Hüküm
- 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile TCK'nın 179/2-3, 62/1, 53/1.maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan yapılan yargılama sonucunda, sanığın TCK’nın 179/2-3, 62/1 maddeleri gereğince 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca sanığın 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Konya 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.04.2012 tarih, 2011/968 esas, 2012/717 karar sayılı 25.05.2012 tarihinde kesinleşen kararını müteakip denetim süresi içerisinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle hükmün CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına ilişkin Konya 15. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/12/2015 tarih, 2015/816 – 2015/860 karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, mahkumiyet kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak,
Alkolün etkisiyle araç kullandığı tespit edilen sanık hakkındaki temel cezanın, 5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesi delaletiyle 179/2. maddesi uyarınca tayini gerektiği gözetilmeksizin, uygulama maddesinin, “TCK'nın 179/2-3 maddesi” şeklinde gösterilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2016/9658, K. 2017/7014, 4 Ekim 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama