KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2016/9711 E., 2017/7461 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Ekim 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokmak
- Hüküm
- TCK'nın 179/3-2, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın çıkan promil miktarının yüksek olduğuna, hakkında erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,
2-Ödenmeyen adli para cezasının, hapse çevrileceği hususuna hükümde yer verilmemek suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının üç numaralı bendinin çıkartılarak, yerine “Sanığa verilen 4 ay kısa süreli hapis cezasının sanığın kişiliği yargılama sırasındaki tutumu, suçun işlenmesindeki özellikler, ekonomik ve sosyal durumuna göre TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine.
TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 120 tam gün olarak belirlenmesine.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2016/9711, K. 2017/7461, 12 Ekim 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama