KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2016/976 E., 2017/4052 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mayıs 2017
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- TCK'nın 85/2, 62/1, 50, 52, 53/6. maddeleri gereğince
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
mahkûmiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken; sanığın tali kusurlu şekilde, bir kişinin ölümüne, bir kişinin de nitelikli şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği somut olayda, taksirinin yoğunluğu ve meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan bir miktar uzaklaşılıp, hak ve nesafete uygun bir ceza tayini yerine, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek eksik ceza tayini,
2- Dosyaya yansıyan olumsuz davranışı bulunmayan, duruşmada gözlenen davranışları lehine indirim nedeni kabul edilerek, cezesından TCK'nın 62. maddesi gereğince indirim yapılan ve hakkında lehe olan kanun hükümlerinin uygulanması istediğinde bulunan sanık hakkında, taksitlendirmeyi de kapsayan bu isteğe ilişkin olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,
3- Sanığın gözaltında geçirdiği bir günlük sürenin TCK'nın 63. maddesi uyarınca mahsubuna karar verilmemesi,
4- Sanık hakkında hükmedilen sonuç 1 yıl 8 ay hapis cezasının, günlüğü 20,00 TL'den adli para cezasına çevrildiği sırada, 12.100 TL yerine, hesap hatası sonucu 10.900- TL adli para cezasına hükmedilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2016/976, K. 2017/4052, 17 Mayıs 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama