Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/9901 K.2018/4528

uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan mağdur ... hakkında alınan 19.02.2014 tarihli adli raporda; mağdurun hayat fonksiyonlarına 5. derece etkili kemik kırığına neden olduğu ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi niteliğinde olup olmadığının tespiti için olay tarihinden 18 ay sonra sonra yapılacak muayene sonucunda tespit edileceğinin belirtilmesine rağmen, mağdurda meydana gelen yaralanmanın duyularından veya organlarından birinin işlevinin zayıflamasına ya da yitirilmesine sebebiyet verip vermediğine ilişkin rapor alınmadan hüküm kurulması, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, bir kişinin ise hayat fonksiyonlarına 5. derece etkili kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, sanığın tam kusurlu olması nedeniyle, sanık hakkında teşdiden verilen bir ceza da bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur tespitine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,