Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/10109 K.2019/6686

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, katılanın görme özürlü olduğu için dengesini kaybedip düştüğüne, kusurunun olmadığına, verilen kararın kanuna aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesindeki seçimlik cezalardan adli para cezasının seçilmesi karşısında, hükmedilen temel cezanın 210 gün adli para cezası olarak belirlenmesi yerine, 7 ay tam gün karşılığı 210 gün adli para cezası olarak belirlenerek TCK'nın 52/1. maddesine aykırı davranılması,