KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2017/10229 E., 2019/6961 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK’nın 89/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
225 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü saat 17.00 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile orta refüjle bölünmüş caddede sağ şeritte seyir halinde iken, olay yeri kavşağa geldiğinde, U dönüşü yapılamaz levhasının bulunduğu yerden dönüş aldığı sırada, aynı istikamette sol şeritte seyir halinde bulunan motosiklet sürücüsü katılanın, sanığın aracına çarpmamak için motosikleti yere yatırarak kaza yapmasına ve katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralanmasına sebep olduğu olayda; sanığın U dönüşü yapılamaz levhasına rağmen kavşaktan dönmesi nedeni ile bilinçli taksir koşullarının bulunduğunun ve sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Tam kusurlu kabul edilen sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun yürürlük tarihi olan 01.06.2005 tarihinden suç tarihine kadar geçen paranın satın alma gücü dikkate alındığında, asgari hadden az bir miktarda uzaklaşılarak adli para cezasının günlüğünün 30TL'den çevrilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadğından, tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2017/10229, K. 2019/6961, 30 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama