Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/10482 K.2019/6490

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin eksik inceleme ile karar verildiğine ve raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın iddianameye konu eylem nedeni ile kusuru bulunmadığı kabul edilmesine rağmen, hüküm fıkrasında "sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yetecek nitelikte her türlü şüpheden uzak yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığından ayrıca sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşıldığından, sanığın üzerine atılı suçtan CMK'nın 223/2. maddesi gereğince” beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. numaralı bendindeki “suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yetecek nitelikte her türlü şüpheden uzak yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığından ayrıca sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşıldığından,