KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2017/10495 E., 2018/4824 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Nisan 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
314 kelime·2 dk okuma
Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılanın gerekçeli karar başlığında “Müşteki” olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi olanaklı yazım yanlışlığı kabul edildiğinden, hükmün gerekçesinde katılan vekilinin beyanları olarak sehven sanık müdafiinin savunmasının yazılması, hükmün esasını etkilemediğinden, hükmün bu nedenlerle bozulmasını öneren tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.05.2013 tarihli ve 2013/11-87-245 sayılı kararında da vurgulandığı üzere; vekalet ücreti kişisel hakka ilişkin olup, kişisel hakka ilişkin kanuna aykırılıkların Yargıtay tarafından bozma konusu yapılabilmesi için, hükmün karşı hak sahibi tarafından temyiz edilmiş olması gerekir. Bu nedenle, hakkında beraat kararı verilen ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına, hazine aleyhine, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi olarak kabul edilmemiştir.
Katılan vekilinin mağdurun beyanı alınmaksızın eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine, hükmün gerekçesinde tarafların beyanlarının karıştırılmasından dolayı kararın bozulması gerektiğine, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmemesinin isabetsiz olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığa yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesi ile sanık hakkında beraat hükmü kurulurken, uygulanan kanun maddesinin fıkra ve bendinin CMK'nın 223/2-a madde, fıkra ve bendi olarak yazılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle aynı Kanun'un 232/6. madde ve fıkrasına aykırı hareket edilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2017/10495, K. 2018/4824, 25 Nisan 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama