Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/1050 K.2018/10198

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında şikayetten vazgeçme nedeniyle verilen, davanın düşmesine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının şikayetçi vekilinin davadan vazgeçme yetkisinin hukuk mahkemelerini kapsadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “Müdafii bulunmayan şüpheli veya sanık; çocuk, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz ise, istemi aranmaksızın bir müdafi görevlendirilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, 15.12.2014 tarihli oturumda müdafii olduğunu beyan eden avukat ile birlikte oturumda hazır bulunan sanığın sorulan sorulara konuşma bozukluğu dolayısıyla yanıt veremediğinin duruşma zaptına geçirildiği, dosya içerisinde bulunan Niğde Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 23.10.2014 tarihli Engelli Sağlık Kurulu Raporunda %91 engelli olduğunun belirtildiği,

Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Genetik Anabilim Dalının 30.04.2004 tarihli moleküler genetik analiz raporunda sanık hakkında Huntington hastalığı ön tanısı belirlendiği, 03.03.2015 tarihli oturumda bir önceki celse sanık müdafii olduğunu beyan eden avukatın vekaletnamesini ibraz etmediği ve Niğde Baro Başkanlığınca tedbiren işten yasaklanması kararının aslına uygunluğu onaylanmış fotokopisinin dosya arasına alındığının belirtildiği anlaşıldığından, sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, savunma hakkının kısıtlanması suretiyle yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesinde,