Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/10565 K.2020/3403

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanuna aykırılık sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 2863 sayılı Kanunun 67/2, TCK’nın 62/1, 52/2, 53/1, 54. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. ve 1 fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/10/2011 tarihli ve 2010/295 esas, 2011/493 karar sayılı kararının 08/12/2011 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 05/02/2013 tarihinde TCK'nın 106/1. maddesinde tanımlanan tehdit suçunu işlediği ve Bakırköy ( Kapatılan ) 50. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği,

hükmün 02/01/2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/05/2015 tarihli ve 2015/155 Esas, 2015/605 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Suçtan zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığına dava ihbar edilmediğinden, 06/10/2011 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulünce kesinleştiğinin ve beş yıllık denetim süresinin başlaması ile 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesi uyarınca dava zamanaşımının durduğunun kabul olunamayacağı, bu durumda, sanık yönünden zamanaşımını kesen en son işlem 21/07/2010 tarihli savunma olup, 06/10/2011 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı usulünce kesinleşmediğinden, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlendiği gerekçesiyle hükmün açıklanmasına dair 13/05/2015 tarihli kararın hukuki değerden yoksun bulunduğu anlaşılmakla;

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanunun 67/2. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir.

Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, 21/07/2010 tarihli savunma olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,