Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/10781 K.2019/4406

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Mahkemece bozmaya uyma kararı verilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması, yasaya aykırı olmakla birlikte ilamda gösterilen esaslara uygun karar verildiği anlaşılmakla, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına eylemli uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yapılan jejuno-ileal bypass ameliyatının 1970’li yıllarda uygulanılmasını takiben yol açtığı komplikasyon oranlarının yüksek olması nedeniyle terkedilmiş bir cerrahi yöntem olması,

hastanın belirlenen şikayetlerle yeniden başvurusu durumunda tablonun anastomoz kaçağı nedeniyle oluşabileceğini düşünerek gerekli tetkik ve müdahalelerin yapılması gerektiği halde zamanında yapılmamış olması değerlendirildiğinde, katılanlar vekilinin, ceza miktarına, sanığın lehine olan hükümlerin uygulanmaması gerektiğine, TCK’nın 53/6. maddesinin tatbik gerekliliğine; sanık müdafiinin, kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (b) bendinde yer alan “suçun işlenmesinde kullanılan araçlar" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi, 2-Sanık hakkında tayin edilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, 3-Kendilerini vekil ile temsil ettiren katılanlar lehine, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1-1. bendindeki “suçun işlenmesinde kullanılan araç” ibaresinin hükümden çıkarılması,