Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/10833 K.2019/7520

Katılan sanık ... hakkında TCK’nın 89/1-2-b-e-son, 62. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan katılan sanık ... hakkında mahkumiyete ilişkin hüküm ile katılan sanık ... hakkında beraate ilişkin hüküm, katılan sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A-Katılan sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.02.2014 tarih, 2013/12-10 esas – 2014/80 sayılı ilamı ile yayaların da sanık sıfatı alabileceğinin kabulü ile yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık ...’in kusur durumuna ilişkin temyiz itirazının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B-Katılan sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelemesinde;

1-Dosya içeriği ve kabule göre, katılan sanığın yapılan alkol ölçümünde 1,11 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, bu nedenle sanığın eylemini bilinçli taksir ile gerçekleştirdiği ve cezasında 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında basit taksirden hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,

2-Meydana gelen olay sebebi ile her iki katılan sanığın da basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayati tehlike arz eden ve vücutta kemik kırığı oluşturacak nitelikte yaralandıkları, katılan sanık hakkında eylemine uyan TCK’nın 89/1. maddesi uyarınca temel ceza tayininden sonra, TCK’nın 89/2-b-e maddesi gereğince artırım yapılması gerekirken, uygulanan kanun maddesinin yanlış gösterilmesi suretiyle TCK’nın 89/2-b-e-son maddesi gereğince artırım yapılması,