Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/11000 K.2018/1651

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında, ''466 sayılı Kanun gereğince tazminat'' olan dava türünün ''MADDİ VE MANEVİ TAZMİNAT'', ''30.11.2011'' olan dava tarihinin ise ''03.03.2003'' olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlıkları kabul edilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyasının karar numarasının hüküm fıkrasında yanlış yazılması,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. fıkrasındaki ''2011/9'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''2011/94'' ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.