Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/11075 K.2019/6885

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılama sonunda, sanığın suçu işlediğine dair yeter derecede kesin ve somut delil elde edilemediği ve atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Kaza tespit tutanağına göre; sanığın meskun mahalde gündüz vakti beş şeritli tek yönlü yolda seyir halindeyken köprülü kavşağa yaklaştığı sırada kendi beyanına göre başka bir aracın kendini sıkıştırması sonucu direksiyon hakimiyetini kaybederek aynı yönde seyir halinde olan katılanın idaresindeki otomobile çarptığının belirtildiği olayda; mahkemece dosya üzerinden alınan bilirkişi raporunda sanığın tam kusurlu olduğunun belirtildiği,

mahkemece de kabul edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de sanığın aşamalarda alınan beyanlarında kendisinin bariyerlere çarptığını, katılanın aracına çarpmadığını belirttiği, sanık müdafii tarafından temyiz aşamasında sunulan 14.09.2015 tarihli raporda görgü tanığın ...’ın katılanın aracına başka bir aracın çarptığını belirttiği anlaşıldığından, tutanak mümzi tanıkları ve görgü tanıklarının beyanları alındıktan sonra dosyanın İTÜ Trafik Kürsüsünde görevli bilirkişilere tevdii edilerek,

çarpma noktası, araçların hasar durumları ve kaza sonrası konumları da değerlendirilmek sureti ile kusur durumuna ilişkin ayrıntılı rapor alınarak sonucuna göre de sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,