KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2017/11083 E., 2018/4843 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Nisan 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Dava
- Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
- Hüküm
- Davanın kısmen kabulü ile 50.000.00 TL maddi, 20.000.00 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Davacının tutuklu kaldığı dönemde işletmekte olduğu ticari işletmenin faaliyetlerinde herhangi bir aksama olup olmadığı ve faaliyetlerini sürdürüp sürdürmediği araştırılarak, haksız tutuklama işleminin gerçekleştiği tarihten önce ve sonrasındaki 1 yıllık vergi kayıtları da incelenerek, gelir kaybının söz konusu olup olmadığı açıklığa kavuşturulup, gelir kaybı varsa bu durumun davacının gözaltı ve tutuklanmasından kaynaklı olup olmadığı da araştırılıp, gelir kaybı bulunmadığının anlaşılması halinde ise maddi zararın davacının tutuklandığı döneme ilişkin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca 16 yaşından büyükler için belirlenen net asgari ücret miktarları üzerinden hesaplama gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,
2-Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı lehine belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda fazla manevi tazminata hükmolunması,
3-09/12/2015 olan dava tarihinin gerekçeli karar başlığında 19/12/2015 olarak gösterilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2017/11083, K. 2018/4843, 25 Nisan 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama