Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/11213 K.2018/2222

mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede:

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği, bu kapsamda asli kusurlu sanık ... hakkında temel ceza belirlenirken, alt sınırdan bir miktar daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin kusura ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin sanıklar hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanıkların kişilikleri, sosyal ve ekonomik durumları, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği, dosya içeriğine göre.

11/11/2008 tarihli vekaletname kapsamında vazgeçmeye yetkili katılanlar vekilinin son celsede katılanların zararının karşılanması sebebiyle sanıklar hakkındaki şikayetlerinden vazgeçtiklerini beyan ettiği; sanıkların yargılama sürecindeki davranışları nedeniyle haklarında TCK'nın 62. maddesi uygulandığı ve sanıklar müdafiilerinin sanıklar hakkında lehe hükümlerin uygulanması talebinde bulunduğu da dikkate alınarak, TCK'nın 50/4. maddesinde belirtilen paraya çevirme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,