Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/11238 K.2018/2328

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanığın, Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulunun 03/07/1987 tarih ve 3492 sayılı kararı ile tescil edilip, Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 01/03/2003 tarih ve 2283 sayılı kararı ile koruma amaçlı imar planı onaylanan 3. derece arkeolojik sit alanı içerisindeki 1997 sayılı parsele, Göltürkbükü Belediye Başkanlığınca düzenlenen 02/02/2007 tarihli yapı ruhsatına istinaden otel inşaatı yaptırırken, sözü edilen parselin kuzeyinde yer alan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki 3909,14 metre karelik taşınmaza da izinsiz müdahalede bulunması nedeniyle Bodrum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/796 Esas,

2011/1367 Karar sayılı dosyası kapsamında yargılandığı, anılan dosyada 26/11/2010 tarihinde icra edilen keşfe katılan tutanak tanıklarının, tutanak tarihinde üzerleri boş olan üç adet iskele bulunduğunu, keşifte ise üç adet iskeleden ikisinin üzerinin platform ile kapatılarak açık bar haline getirildiğini gördüklerini beyan ettikleri, yapılan yargılama sonunda 20/12/2011 tarihli karar ile sanığın mahkumiyetine hükmedilirken, iddianame tarihinden sonra gerçekleştirildiği iddia olunan ilave imalatlar yönünden gereğinin takdir ve ifası için Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği,

belirtilen suç duyurusu üzerine yürütülen soruşturma neticesinde sanık hakkında inceleme konusu davanın açıldığı;

Olay yeri keşfinden sonra bilirkişi heyetince düzenlenen 10/02/2014 tarihli raporda, ahşap platform üzerinde brandaların yerleştirildiği çelik ayaklar ile diğer kare şeklindeki çelik konstrüksiyon imalatlarda belirgin yıpranmalar gözlemlenemediğinin, bu imalatların boyanması ve rutin bakımlarının yapılması durumunda hangi tarihte inşa edildiklerinin kesin biçimde belirlenmesinin mümkün olmadığının, ancak, 28/08/2008 tarihinde dava konusu otele ilişkin olarak internette çıkan haberde yer alan otelin sahil bölümünün fotoğrafında, bar ve çelik ayaklı branda sisteminin net olarak görüldüğünün, ayrıca,

zeminde gözlemlenen malzeme üzerindeki patina, korozyon, eskime, solma durumları dikkate alındığında, imalatların 2008 yılında yapılmış olabileceğinin belirtildiği, aynı bilirkişi raporunda suça konu müdahalenin, mevcut iskele üzerinde taşınabilir sökülebilir nitelik taşıdığı ve “izinsiz inşai ve fiziki müdahale” olarak değerlendirilemeyeceği tespitine yer verilmiş ve mahkemece sözü edilen tespite dayanılarak sanığın beraatine hükmedilmiş ise de, sit alanlarında izinsiz ya da izne aykırı olarak gerçekleştirilen müdahalelerin suç oluşturması için “esaslı” nitelik taşımasının zorunlu bulunmadığı,

“basit” nitelikteki eylemlerin de 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde yaptırım altına alındığı, bu bakımdan, varlığı tespit edilen müdahalelerin sökülebilir ya da kaldırılabilir olmasının önem arz etmediği, ancak, dosya içerisinde mevcut beyanlar, belgeler, tutanaklar ve raporlar birlikte değerlendirildiğinde, iskele üzerine platform yapıp açık bar oluşturma fiilinin, sanık hakkında ilk iddianamenin düzenlendiği 02/11/2009 tarihinden sonra gerçekleştirildiği hususunda şüphe bulunduğu anlaşılmakla; “şüpheden sanık yararlanır” ilkesi gereği dava konusu müdahalenin hukuki kesinti meydana gelmeden önce yapıldığı kabul edilerek,

mükerrer açılan davanın, 5271 sayılı CMK'nın 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine hükmedilmesi kanuna aykırı,