Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/11276 K.2018/4315

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/04/2010 tarih ve 2003/223 esas ve 2010/51 sayılı kararıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 07/05/2010 tarihinde kesinleştiği, bu tarih itibariyle zamanaşımı süresinin durduğu, denetim süresi içinde 26/01/2012 tarihinde “2873 Sayılı Yasaya Muhalefet” suçunu işlediğinden, sanık hakkında Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/02/2015 tarih ve 2014/862-2015/152 sayılı dava dosyasında yapılan yargılama sonunda mahkumiyet kararı verildiği, kararın 18/02/2015 tarihinde kesinleştiği ve ikinci suç tarihi olan 26/01/2012 tarihi itibariyle, zamanaşımı süresinin yeniden işlemeye başladığı anlaşılmakla;

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 765 sayılı (mülga) Türk Ceza Kanunu'nun 455. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi yollamasıyla lehe neticeler doğuran aynı kanunun 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir.

Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 104/2. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, zamanaşımının durma süresi de gözetildiğinde, suç tarihi olan 26/05/2003 tarihinden itibaren 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı, inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş ve 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki şartların da oluşmadığı anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün sair yönleri incelenmeksizin,