Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/11513 K.2019/8350

Sanık ... hakkında; CMK’nın 223/2- c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanık ...’in mahkumiyetine, sanık ...’ın beraatine ilişkin hükümler, sanık ... müdafi, katılanlar vekili ve mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın yokluğundan verilen ve 11.06.2015 tarihinde usulüne uygun olarak teblig edilen hükmü 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 19/06/2015 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE,

2-Katılanlar vekili ve mağdur vekilinin sanık ...’ın beraatine, sanık ...’in mahkumiyetine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin ve mağdur vekilinin sair temyiz itirazlarının reddiyle;

TCK'nın 89/5. maddesine göre, bilinçli taksirle yaralama suçunun soruşturulmasının ve kovuşturulmasının, aynı Kanunun 89/1. maddesindeki yaralanma hali hariç olmak üzere, şikayete tabi olmadığı, ancak TCK 89. maddedeki bütün hallerin şikayete tabi olsun veya olmasın CMK'nın 253/1. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olduğu, uzlaşma kapsamında olan suç hakkında soruşturma aşamasında taraflar karşılıklı uzlaşmak istediğini beyan etmesine rağmen CMK’nın 253. maddesi gereğince sanıklar ile mağdur ve katılanlar arasında uzlaştırma işlemleri gerçekleştirilmeden dava açıldığı,

kovuşturma aşamasında da, aynı Kanunun 254. maddesi uyarınca bu eksikliğinin giderilmediği anlaşılmakla, mahkemece CMK'nın uzlaşma başlıklı 253 ve 254. madde hükümleri uygulanmak suretiyle sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, uzlaşma işlemleri tamamlanmadan yargılamaya devamla, yazılı şekilde hüküm kurulması;