Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/1173 K.2017/4768

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki otomobil ile gece 00.43 de, meskun mahalde, refüjle bölünmüş tek yönlü ve üç şeritli yolda, yavaşlama uyarısı amacıyla sarı fasılalı ışığın devamlı yandığı ışıklı yaya geçidine, mahal sınırları üzerinde bir hızla yaklaştığında, yaya geçidi üzerinde ölen ...’yü görmesine rağmen, yavaşlamadan mevcut hızıyla yaya geçidine girerek soldan sağa karşıya geçmekte olan ölene, sağ şeritte fren izi olmadan çarptığı ve çarptıktan 29 metre sonra durduğu olayda,

bilinçli taksirin koşulları oluşmadığından bu hususta bozma öneren görüş ile asli kusurlu sanık hakkında TCK'nın 50/4. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özelliklerin nazara alınması gerektiği, dosya kapsamına göre sabıkası olmayan, dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışı bulunmayan, yargılama sırasındaki davranışları lehine değerlendirilerek cezasında TCK'nın 62. maddesi gereğince indirim yapılan sanık hakkında,

hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bu hususta da bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ceza miktarına, katılan vekilinin ise cezanın paraya çevrilmemesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 3. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine.

TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine.