Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/11785 K.2018/5598

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

2.52 promil alkollü vaziyette araç kullanmak suretiyle trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği anlaşılan sanık hakkında, tespit edilen alkol promil miktarı itibariyle kastın yoğunluğu, tehlikenin ağırlığı, suçun işleniş biçimi nazara alınarak TCK'nın 61/1. maddesi uyarınca, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 179/3. maddesinde alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle araç kullanma suç olarak düzenlenip aynı maddenin 2. fıkrasında ise yaptırımının belirlendiği gözetilmeksizin, olay günü yapılan tespitte 2.52 promil alkollü araç kullandığı anlaşılan sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nın 179/2. maddesinin gösterilmemesi; yine hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği aşamada adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının ve uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının temel cezanın belirlendiği ilk bendindeki "TCK'nın 179/3" ibaresinden sonra gelmek üzere “yollamasıyla aynı Kanunun 179/2.” ibaresinin yazılması,