KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2017/11947 E., 2018/6378 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Haziran 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma
- Hüküm
- CMK’nın 231/11.maddesi gereği hükmün açıklanması
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
ile TCK'nın 179/3-2, 50/3. maddeleri gereğince mahkumiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan yapılan yargılama sonucunda, sanığın TCK’nın 179/3-2, 62/1. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca sanığın 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Niksar Sulh Ceza Mahkemesi'nin 01.07.2008 tarih, 2008/197 esas, 2008/224 karar sayılı kararının 09.07.20082 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde 11.10.2011 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan Niksar Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/128 esas, 2012/407 karar sayılı ve 06.11.2012 tarihli kararı ile mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın 27.11.2014 tarihinde kesinleşmesiyle,
5 yıllık denetim süresi içerisinde sanığın kasten suç işlediği gerekçesiyle yapılan ihbar üzerine CMK'nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasına ilişkin dosya incelendi:
Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın 192 promil alkollü olarak seyir halinde iken başka bir araca çarpan sanık hakkında alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine alt sınırdan ceza tayini, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2017/11947, K. 2018/6378, 5 Haziran 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama