Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/12079 K.2018/5194

3- ..., 4- ... Suçlar : 1- Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması, 2- Kasten yaralama Hüküm : 1- Sanık ... hakkından TCK'nın 133/1, 43/2, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet 2- Sanık ... hakkında TCK’nın 37/1, 86/2, 29, 62/1, 53/1, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet 3- Sanıklar.. ve katılan sanık ..hakkında TCK’nın 37/1, 86/2, 29, 52/2, CMK’nın 231/5. . maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Basit yaralama suçundan sanıklar Kadir Mehmet, Cüneyt ve katılan sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan sanık ... müdafii tarafından, sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ... müdafii tarafından, kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin hüküm ise sanık ... ve katılan sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Sanıklar Kadir Mehmet, Cüneyt ve katılan sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, katılan sanığın temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B) Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/95 Esas 2008/295 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin, TCK'nın 151/1 maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar " ibaresinin kanun metninden çıkarılması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesinde tanımı yapılan mala zarar verme

suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usulü göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip haklarında bahsedilen ilamın esas alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,

C) Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesine gelince:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve katılan sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK'nın 133. maddesinin 1. fıkrasında, iki aydan altı aya kadar hapis cezası öngörülmüş iken, suç tarihinden sonra, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un 80. maddesi ile yapılan değişiklikle TCK'nın 133. maddesinin 1. fıkrasındaki ceza miktarı iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası olarak belirlenmiş olup, TCK'nın 7/2. maddesi gereğince,

suçun işlendiği zamandaki kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki kanuna göre hükmedilecek sonuç cezalar belirlendikten sonra sanığın lehine olan kanunun tespiti ile lehe kanunun bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun kararın gerekçesine yansıtılması suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Sanığın kendisi ile birlikte en az üç kişinin bulunduğu ortamda diğerlerinin rızası dışında yapılan konuşmaları kaydetmesi şeklinde sübutu kabul edilen eyleminin TCK’nın 133/2. maddesinde düzenlenen söyleşinin kaydedilmesi suçunu oluşturduğu gözetilmeden delillerinin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde TCK’nın 133/1. maddesinden hüküm kurulması

b) Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,