KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2017/12187 E., 2019/9096 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Eylül 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1a, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği tespit edilen sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;
Sanığa TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca tayin olunan 3 yıl hapis cezasından, aynı Kanunun 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 2 yıl 6 ay hapis cezası hükmetmek ve TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL'den sanığın neticeten 910 gün karşılığı 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, TCK'nın 62/1. maddesi gereğince yapılan indirim sonucu 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmolunup, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL'den sanığın 18.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle sanığa eksik ceza tayini,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün dördüncü paragrafının, “Sanığa verilen hapis cezasının, TCK'nın 50/4-1a ve 52/2. maddeleri uyarınca 910 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine, sanığın sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2017/12187, K. 2019/9096, 19 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama