Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/12230 K.2018/6242

Karar tarihi : 17/10/2017

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/3-b, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur tespitine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, tayin edilen cezaya, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Dairemizin 06/04/2017 tarih ve 2015/17125-2017/2908 sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere; taksirle işlenen suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek, haklarında mahkumiyet hükmü kurulan sanıkların, sarfına neden olduğu miktarda yargılama gideri yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,