Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/12262 K.2019/8519

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Olay günü yerleşim yeri içi 4 yönlü kavşak olan gidiş geliş istikameti her biri 7 m genişliğinde parke kaplama olan düz eğimsiz yolda gündüz vakti.

Fethiye İlçe Emniyet Müdürlüğü motosiklet tim ekibinde polis memuru olarak çalışan müştekinin görevi sırasında seyir halinde iken; sanığın motosikleti ile kafasında kask ve motosikletinde ayna olmadığı halde egzosundan aşırı gürültü çıkararak seyrettiğini görmesi üzerine müştekinin kontrol amaçlı sanığı durdurmak istediği, sanığın dur ikazına uymayarak hızını artırıp kaçtığı, kaçarken de dur ikazına uymayarak şerit değiştirdiği,

sanığın kavşak çıkışında yola 1 m taşmış vaziyette bulunan moloz ve parke yığınlarına çarptığı, çarpmanın etkisi ile sanığın motosikletin direksiyon hakimiyetini kaybederek müştekinin seyrettiği şerit istikametine kontrolsüzce çıkış yaptığı esnada müştekinin motosikletinin devrilmesine ve müştekinin basit tıbbi ile müdahale ile giderilir şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı,

suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.