Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/12527 K.2018/8012

mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği;

mahkemece, “Sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde herhangi bir pişmanlık göstermemesi nedeniyle tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkememizde olumlu bir kanaat oluşmadığından taksirli suçu sebebiyle hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına,” şeklinde yasal ve yeterli gerekçe ile sanık hakkında paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamede bu yönde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında, taksirli suçlarda uygulanma imkanı olmayan TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması suretiyle hak yoksunluğuna hükmedilmiş olması,