Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/1266 K.2018/11392

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın kusuru olmadığına, keşif kararından dönülmesinin savunma hakkının ihlali olduğuna, mağdurun sağlık durumundaki değişiklik nedeniyle cezanın arttırılmasının hukuka aykırı olduğuna, suç vasfına, ceza miktarına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümleri ile erteleme hükümlerinin uygulanmamasınayönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi yerine TCK'nın 50/1-a. maddesi olarak gösterilmesi, adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (B) bendinin üçüncü paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak, sanığa verilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,