KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2017/1273 E., 2018/11390 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Kasım 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/4, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
215 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin ceza miktarına, hükmolunan cezanın ertelenmesine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçunun 5271 sayılı CMK'nın 253/1. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olduğu, soruşturma aşamasında tarafların uzlaşmayı kabul ettikleri ancak şikayet şartı gerçekleşmediğinden Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/22156 sayılı kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, itiraz üzerine Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin 16/12/2013 tarihli 2013/1801 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın kabülüne karar vererek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırıldığı, karar üzerine usulüne uygun uzlaştırma işlemi yapılmadan kamu davasının açıldığı,
mahkemenin de belirtilen eksikliği gidermediği anlaşılmakla, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 35.maddesi ile değişiklikte dikkate alınarak 5271 sayılı CMK’nın uzlaşma başlıklı 253 ve 254. maddelerinde düzenlenen uzlaşma hükümleri uygulanıp, sonucuna göre karar verilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2017/1273, K. 2018/11390, 28 Kasım 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama